Jesteśmy tym, kim jesteśmy z powodu tych, których przyszło nam kochać i dzięki tym, którzy nas kochali. To taki mały cytacik na dziś - i pewnie nie tylko na dziś - z powieści "Zimowe zjawy" Kate Mosse.
Cytat nie tylko na dziś, bo ci, których kochaliśmy i ciągle kochamy, jak i Ci, którzy nas kochali i ciągle kochają, - po prostu te wszystkie nasze dawne i niedawne (i te które jeszcze mają nadejść) spotkania, rozmowy zatrzymane w pamięci, wypite herbaty, kawy, piwa albo coś mocniejszego, to wszystko kształtuje nasze życie w najbardziej nieprzewidywalny sposób. Widzę, że często potrzeba czasu, by zrozumieć i przekonać się, że nawet te wydawałoby się błahe i zwyczajne wydarzenia mają wpływ na to, kim jesteśmy i będziemy.
W życiu spotkałem setki różnych ludzi, twarzy wielu z nich już dziś nie pamiętam, imion tym bardziej, a jednak mam poczucie, że każde z tych spotkań miało jakiś sens. Czasem życie biegło różnymi torami, czasem stawiało mnie, i nadal będzie pewnie stawiać, przed trudnymi wyborami. A jednak niczego nie żałuję. Żadnego wyboru, żadnego dnia. To chyba dobrze, nie?
Wszystko miało jakiś sens i prowadziło mnie do tego, kim jestem dziś. :)
1 komentarz:
my tez sie spotkalismy , gdzies tam pomiedzy slowem a cisza, pomiedzy ziemia a niebem, pomiedzy zapachem malw a dobrym zapachem chleba...Bylo cicho i dobrze , byla radosc i lek...Ale to wszystko chyba tez mialo jakis sens...?
Prześlij komentarz